Dorara~

สอบ

เสร็จ

แล้ว

ว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย@@!#!$ULHUAUS^%&^%!^%#$^$%

 

 

555555555+

มาด้วยอารมณ์สอบเสร็จ เลยเป็นอย่างนี้ 

จริงๆอยากโวยวายมากตั้งแต่ดูแฮร์รี่เสร็จแต่ต้องกลับมาชดใช้กรรมอ่านหนังสือ แล้วก็อ่านๆๆๆๆๆๆๆ ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก

 

อิอิอิ  :)))

อารมณ์ดีๆ ผลสอบจะเป็นไงช่างหัวมันไม่เคยจะสนใจอยู่แระ 

รู้สึกดีมากที่ผ่านมันมาได้

บอกไม่ถูกเลยว่าช่วงสอบมันเกิดอะไรขึ้น เพราะตอนนั้นก็ไม่เข้าใจ และตอนนี้ก็ร่าเริงดีแล้ว

เพราะงั้นก็ช่างมันเถอะ

อยากเที่ยววววววววววววววววววว

(แต่ขอร้องหยุดกินก่อนได้มั้ยยยยย  :((((((((( 

สอบกินเยอะมากกก อ้วนว้อย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด)

 

 

อืม ก็นะ อย่างที่บอกว่าตอนนี้ร่าเริงดีแล้ว

แต่การสอบครั้งแรกของปีสองก็ทำให้เข้าใจได้ว่า....คนที่เคยอยากเป็นหมอกันมาเจอแบบนี้เข้าแล้วอยากหนีกันไปหมด ......... 

ตอนปีหนึ่งที่มันยังชิวๆก็งงอ่ะนะ ว่ามันจะอะไรขนาดนั้นเลยเหรอ ไอเราก็ไม่เห็นจะเคยเครียดบ้าตอนสอบอะไรกับคนอื่นเขา ก็คงเป็นเฉพาะคนล่ะมั้ง

พอได้มาเจอกับตัวจริงๆ ถึงเพิ่งเข้าใจ ว่าไอที่เขาบอกว่า 'หนัก' อ่ะ มัน 'หนัก' ยังไง

(น้ำหนักขึ้นนนนนนนนน กรี๊ดดดดดดดดด)

 

-*-

พิมพ์ด้วยอารมณ์บ้าแบบนี้คงเข้าไม่ถึงความเครียดอ่ะดิ 555+

อ่ะๆ ปรับโหมดเล็กน้อย

 

 

....................เพิ่งเคยรู้ว่าการเรียนอะไรสักอย่าง มันต้องใช้ความพยายามขนาดนี้................

 

แรกๆก็อ่านๆๆๆมาตลอดตอนเรียน (ไม่เคยค้องขนาดนี้มาก่อน ถึงคนอื่นจะมองว่ายังน้อยก็เถอะ)

อ่านเพราะอยากอ่าน เข้าใจแล้วมันสนุกดี

เรื่องที่ไม่ชอบก็อ่านพอประมาณ แล้วก็โยนมันทิ้งไป แบบที่เคยทำเป็นปกติ

 

สอบเสร็จวันแรก ก็ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้จนเฟล ไม่ได้ทำได้จนดีใจ ก็เหมือนปกติ 

แต่เกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้...................

 

จู่ๆก็ไม่อยากสอบแล้ว...........................

ไม่ใช่แค่นั้นอ่ะ ขนาดไม่อยากจะคิด ไม่อยากจะใช้สมองประมวลผลอะไรออกมาเลยด้วยซ้ำ ความรู้ที่มีอยู่ในหัว มันก็มีบ้างแต่ไม่อยากจะหยิบขึ้นมาใช้ ไม่อยากคิดอะไรเลย :((((((

แต่พอรู้สึกแบบนี้ขึ้นมา แทนที่จะทำเหมือนเดิมคือ ไม่อยากอ่าน ก็ไม่อ่าน มันทำไม่ได้

ถึงจะสอบด้วยความรู้สึกชิวๆมาตลอด แต่ก็ไม่สามารถปล่อยให้ตัวเองเข้าไปสอบแบบไร้ความรับผิดชอบแบบนี้ในการเรียนระดับนี้ได้ :((((

นั่งอ่าน ท่องทุกอย่าง เก็บกระทั่งเรื่องที่ทิ้งไปแล้ว

จำมันให้หมด ถ้าไม่อยากใช้ความคิดขนาดนั้น ก็เหลือแค่ต้องจำอย่างเดียว

 

เป็นการสอบที่แย่มากในวันที่สอง

โจทย์ยังไม่อยากจะอ่านเลย

เข้าไปทำสอบแล้วรู้สึกแย่กว่าเก่า ทำไมคิดอะไรไม่ออกเลย

มันไม่ใช่ความรู้สึกว่าทำไม่ได้ธรรมดาๆ แต่สมองไม่คิดอะไรทั้งนั้น

 

กลับมานั่งเล่นเกมตั้งแต่บ่ายจนเย็น (ทั้งที่วันต่อไปสอบกรอส-*-)

แต่ก็ไม่ได้รู้สึกดีขึ้นมาสักนิด

คิดออกอยู่อย่างเดียว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว 

 

จะบ้า 555555555+

งอแงจนทำเพื่อนๆและพี่รหัสตกใจกันใหญ่ (ขอโทษค่ะ-w-)

แล้วจู่ๆ.........

.........ก็หาย

 

เออ งง กลับมาอ่านกรอสต่ออย่างอารมณ์ดี คิดอะไรออกเหมือนเดิม

ความคิดที่จำได้ตอนเปลี่ยนอารมณ์คือ....ทำเท่าที่อยากทำก็พอ....

 

งง ก็เหมือนจะทำมาตั้งแต่แรก

แต่ก็เพิ่งรู้ตัวอีกเหมือนกัน ว่าก่อนหน้านี้ก็พยายามอ่านเรื่องที่ไม่อยากอ่านไปด้วยเหมือนกัน

 

แล้วก็ไปสอบกรอส โดยทิ้ง 'มือ' ไว้เบื้องหลังจริงๆ 

5555555555555555+

 

อยากด่าตัวเองเหมือนกันนะ

ถ้าพยายามสนใจที่เพื่อนๆพูดกันสักนิด

ถ้าอ่านไปสักนิดล่ะก็ คงทำแลปได้อีกสามสี่ข้อเป็นอย่างน้อย

ทำไมต้องงี่เง่า ไม่อยากอ่านขนาดนั้นก็ไม่รู้

แต่ที่รู้คือถ้าไม่ทิ้งเรื่องที่ไม่อยากอ่าน คงไม่ได้อ่านอะไรไปสอบเลยสักอย่าง :''((

 

แล้วสอบกรอสเสร็จ..................ก็เฟลอีกรอบ

เพราะสอบกรอสเสร็จมันโล่งเกินไป รู้สึกเหมือนสอบเสร็จแล้ว

แต่ก็กลับมาพบกับความจริงว่า....มันยังเหลือฮิสโต -*- อะไรที่ไม่ถนัดที่สุด...

 

ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว ไม่อยากสอบแล้ว 

 

5555555+ พอๆ

ก็ไปสอบฮิสโตแบบอ่านไปกากๆ

แต่ก็ทำข้อสอบสนุกดีนะ? คงเพราะมันเป็นวิชาที่จำๆๆๆอย่างเดียวอยู่แล้วสินะ-*-

 

ทำไม่ได้ มั่ว เน่า idenได้แย่มาก ก่อนหน้านี้อ่านมาเยอะมากเพราะกลัววิชานี้ที่สุด อ่านจนแค่อ่านโจทย์ก็เดาได้แล้วว่าเค้าก็ถามอะไรโดยไม่ต้องส่องกล้องเลยด้วยซ้ำ เรื่องจริง!!! เทพป่ะล่ะ!!! (นอกนั้นถึงจะส่องในกล้องไปก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรอยู่ดี) (สรุปคือมันก็ยังidenภาพในกล้องไม่เป็นอยู่ดี แค่รู้ก่อนส่องแล้วสินะ-*- )

 

แต่มันจบแล้ว

ทำแย่มาก

แต่มันจบแล้ว

จบแล้ว

จบแล้ว

จบ จบ จบ

YESSSSSSSSS!!!!!!!!!!!!

 

((ตอนนี้เสียใจแค่เรื่องงานรับน้องข้ามฟากจำต้องเลื่อนไป

จำเป็นจริงๆสินะ T   T พี่ๆเตรียมงานกันมาขนาดไหน เหนื่อยแทน หมดแรง

จะรออีกสามเดือน T     T ))

 

จริงๆเลยอ่ะ

ไม่ต้องการคำว่า 'ครั้งหน้าเอาใหม่'

แต่ 'ไม่ยุ่งกับมันอีกแล้ว' ได้มั้ยยยยยย?????? 

 

มาคิดดูแล้วจริงๆนะ

จากนี้มันจะยิ่งกว่านี้ 

คิดจะเลือกสนใจแค่เรื่องที่ชอบเท่านั้นไม่ได้อีกแล้วนะ

จะเป็นหมอ ทำตัวมักง่ายแบบนี้ได้ยังไง???

 

แต่อย่าเพิ่งคิดถึงเรื่องอนาคตดีกว่านะ 5555+

ตอนนี้คิดว่า จะทำยังไงให้การสอบครั้งต่อๆไม่เป็นแบบนี้อีกก็พอ

จนตอนนี้ก็ไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมมันทำให้รู้สึกได้ขนาดนี้ :((( 

 

ทุกคนแทบจะอยู่ในสภาพเดียวกันหมด

แต่ทุกรุ่นเขาก็ผ่านกันไปได้

เราก็จะผ่านมันไปด้วยกัน :)))